Domaine de Saumarez
Domaine de Saumarez ligt net ten westen van Montpellier, bij het oude dorp Murviel-lès-Montpellier. Het verhaal begint niet met een familie die hier al generaties wijn maakt, maar met Liz en Robin Williamson. Zij komt uit Nieuw-Zeeland, hij uit Guernsey en ze ontmoetten elkaar in 1997 tijdens hun werk in Londen. Een gedeelde interesse in wijn werd steeds serieuzer, Robin ging twee jaar wijnbouw en oenologie studeren en in 2003 besloten ze hun banen en Londen achter zich te laten om wijnmaker te worden.
Daarvoor reden ze maandenlang door de Languedoc, van Nîmes tot aan de Spaanse grens. Ze bekeken zo'n dertig domeinen voordat ze bij Murviel hun plek vonden. Het was bepaald geen kant-en-klaar wijnbedrijf: het gebouw verkeerde in slechte staat en een deel van de kelder had niet eens een dak. Wat er wel was, waren ongeveer tien hectare wijngaard, garrigue rondom het domein en vooral een bodem die ze interessant genoeg vonden om hier opnieuw te beginnen. In 2004 maakten ze hun eerste oogst.
Inmiddels bestaat Domaine de Saumarez uit 13 hectare verdeeld over elf percelen rond Murviel-lès-Montpellier, Saint-Georges-d'Orques en Pignan. De wijngaarden liggen op 80 tot 150 meter hoogte. Sinds 2009 werkt het domein biologisch en inmiddels zijn alle wijnen biologisch gecertificeerd.
Onder de wijngaarden ligt een bijzonder stuk geologie. De kalksteen hier stamt uit het Aalenien, een periode uit het Jura van ongeveer 170 miljoen jaar geleden. In het gesteente hier vind je calciet, dat op kwarts lijkt. Die oude kalkbodems, gecombineerd met klei, veel stenen en de invloed van de Middellandse Zee, vormen de basis van de wijnen.
Ook de druivenkeuze is breder dan je bij een klassiek Languedoc-domein zou verwachten. Grenache, Syrah, Mourvèdre, Grenache Blanc, Marsanne en Roussanne staan naast Chardonnay, Sangiovese en Petit Verdot. De laatste jaren experimenteren Liz en Robin zelfs met Assyrtiko en Fiano, mede met het oog op het warmere en drogere klimaat. Van Assyrtiko maakten ze in 2024 voor het eerst slechts 733 flessen.
In de kelder wordt per druif en perceel gekeken wat nodig is. Voor wit wordt vroeg en koel geoogst en op lage temperatuur vergist; afhankelijk van de wijn volgt opvoeding op RVS of gebruikte grote vaten. Voor rood gebruiken ze onder andere beton en RVS, met rustige extractie tijdens de vergisting. Hout wordt vooral ingezet voor structuur en ontwikkeling, niet om de smaak te bepalen.
Saumarez laat daarmee een andere kant van de Languedoc zien. Rijpheid is hier vanzelfsprekend, maar Liz en Robin zoeken juist naar frisheid en balans. Dat begon ruim twintig jaar geleden met twee mensen zonder wijndomein of familiewijngaarden, een vervallen gebouw en tien hectare bij Montpellier. Inmiddels behoort Saumarez tot de vaste namen van Grés de Montpellier.